پیوندها

جانشین امام خامنه ای کیست؟

Payami (15)

کلیات یک پیشنهاد

«انتخاب مدیریت جمعی کشور»

مسأله چیست:

انتخاب یک فرد به عنوان رئیس جمهور و سپردن مدیریت اجرایی مملکت اسلامی به دست او، با توجه به جایگاه رو به رشد ایران در منطقه و مشکلات متنوع و فزاینده پیش روی کشورمان، نیاز به طراحی جدید دارد:

یا باید همانند حکومت های حزبی، منتخب مردم را در اختیار یک حزب قرار داد تا هرچه حزب اراده کرد، انجام دهد و هر کسی را که حزب تصمیم گرفت، بر سرکار آورد؛

یا باید مثل کشور ما، فرد منتخب، پس از کسب رأی مردم، خودش یا حامیان آشکار و پنهانش، به دنبال یافتن آدم های مناسب برای مناصب دولتش باشند؛

در هر دو صورت، عموم و نخبگان جامعه، هیچ نقشی در تعیین کارگزاران دولت و هیچ نظارتی در ارزیابی  و پذیرش افراد اصلی پیرامون رئیس جمهور خود ندارند؛ و افراد برگزیده نیز هیچ تعهدی نسبت به مردم احساس نمی کنند.

در طرح پیشنهادی «انتخاب مدیریت جمعی کشور» چند نکته راهگشا وجود دارد:

* کاندیدای مورد نظر، می تواند محدود به هیچ حزبی نباشد، اما افراد امین و خبره را به  هر طریقی برگزیند تا آنها گروه‌های تخصصی را تشکیل بدهند و مسئول توجیه منطقی جامعه و همراه کردن نخبگان در سطح کشور بشوند؛ بعداً از میان این گروه‌ها، مسئولین ذیربط در هیأت دولت منتخب برگزیده خواهند شد.

* نیروهای سیاسی حاضر در صحنه انتخابات ریاست جمهوری، به تشکیل مجموعه «کار گروه‌های تخصصی» که تا بحال قبل از پیروزی نامزد مورد نظر تجربه نشده است، وادار خواهند شد. این کارگروه ها به تدوین برنامه اجرایی و پذیرفتن مسئولیت اداره کشور مشغول خواهند شد تا کاندیداها بجای ایفای نقش «سوپرمن های همه فن حریف»، منطقی بیندیشند و علمی عمل کنند و با تشکیل هسته‌های تخصصی، هر مبحثی را به «کارشناس و متخصص مربوطه» ارجاع بدهند و مردم را با یک سری شعارهای توخالی سرگرم نکنند.

*مثلاً برای امور اقتصادی، فرهنگی، سیاسی (داخلی و خارجی)، صنعت، تجارت، کشاورزی، سلامت، امنیت و …، افراد مطلوب از همان ابتداء معرفی می‌شوند و هر کدام گروه کارشناسی خودش را تشکیل می‌دهد؛ در تمام دوران تبلیغات، این گروه‌های تخصصی، وظیفه جلب نظر و کسب حمایت نخبگان و توجیه افکار عمومی و تبلیغات کاندیدای مورد نظر را در سراسر کشور به عهده می گیرند.

*همین افراد متخصص در هر حوزه‌ای، بعداً مانع دیکتاتوری و رفتار غیرکارشناسانه رئیس جمهور یا حامیان او (حزب یا اشخاص پشت پرده او) می‌شوند؛ از سوی دیگر بعداً  تأیید آنها توسط مجلس، مطمئن‌تر خواهد بود، زیرا به نوعی قبلاً مورد تأیید مردم قرار گرفته‌اند؛

*اگر رئیس جمهور منتخب افراد اصلی تیم کاری دولت خودش را پیشاپیش به مردم معرفی کند، همکاری بعدی آنها با دولت منتخب تثبیت می‌شود و رئیس جمهور (چه مستقلاً و چه با اراده حزب و حامیان پشت صحنه اش)، نمی‌تواند به سادگی رأی اعتماد ملت را به هر کسی که دلش خواست واگذار کند؛

*تعامل مجموعه همکاران کاندیدای منتخب با سایر نهادهای حکومتی هم بهتر شکل می گیرد، زیرا این همکاران دیگر خود را صرفاً در اختیار یک فرد یا حزب منتخب نمی بینند، بلکه خودشان را نیز منتخب مردم و مورد تأیید نظام می دانند.

*در این طرح، هم مفهوم کار جمعی  و مدیریت مشارکتی بر اساس آیه شریفه «وامرهم شوری بینهم» لحاظ شده، هم مصادیق به جامعه عرضه شده و تصمیم و تشخیص به مردم واگذار شده، هم یک نوع وحدت عمل مصداقی که ضرورت وحدت نظر تئوریک در هر جریان و جناح سیاسی است، پدید می آید و هم این که قدرت تشخیص و انتخاب مردم افزایش می یابد.

http://telegram.me/mohammadali_raminPayami (15)

مطالبی که ممکن است دوست داشته باشید ...

0 نظر شما در مورد این مطلب چیست ؟ “طرحی برای ریاست جمهوری آینده”

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *